background

Peur?!

Auteur: de spelers
Regie: Sarah Vanhee – Raf Janssens
Speeldata: 24-25-26/04 1-2-3/05 2009

 
Het verhaal

‘Peur?!’ gaat over angst en opwinding, over uitdagen en uitgedaagd worden, over het leven als een (serieus) spel. Het is geen logisch verhaal, maar een associatieve aaneenrijging van verschillende sferen, emoties, beelden, verhalen, staten van zijn. Het speelt met de vrees voor het onbekende, en de aantrekking daartoe. De overheersende fysieke dimensie ervan is niet toevallig: herhaald en uitvergroot wordt het angst om de angst, iets waarmee in de hedendaagse maatschappij zeker niet alleen jongeren geconfronteerd worden.

 
De personages

Leontien Allemeersch, Astrid Barra, Shirley Beernaert, Thami Bryon, Elise Claes D’Erckenteel, Quentin Clemens, elke Coene, Esthelle Colle, Simon De Meulenaere, Thijs De Meulenaere, Gaëlle De Prêtre, Delphine Desender, Riet D’hoore, Kimberley Foulon, Yentl Goossens, Zoë Halewyck, Johannes Hoffman, Elise Kinget, Tubo Logier, Arno Maddelein, Ian Mensaert, Egon Patteeuw, Lora Patteeuw, Tijl Roggeman, Kirby Rosseel, Joy Salenbien, Marlies Senaeve, Paul Serruys, Hanna Stechele, Fran Tavernier, Marlies Van Hemelryck en Hanne Willems.

 
De auteur(s): enkele reacties van spelers/auteurs/regisseur

Ik vond het toneel heel leuk en ik vind het stuk leuk omdat het niet gewoon vanbuiten leren is, maar het komt uit onze gedachten, uit pure improvisatie en je leert veel bij van elkaar.

Soms waren de repetities wel eens chaotisch maar we hebben ons altijd geamuseerd. En Sarah is een supertoffe regisseur!!! (Tubo Logier)

Ik vond de repetities vrij zwaar omdat het volledige improvisatie was. Je moest telkens zelf iets nieuws vinden en dat vond ik wel zeer moeilijk. Maar aan de andere kant leer je zo wel het meeste. Al met al was het een prima ervaring. Nu alleen nog hopen dat de voorstellingen goed gaan! (nvdr: en dat was zo!)

(Kimberley Foulon)

Het idee voor deze voorstelling ontstond door gesprekken die ik met de jongeren voerde toen ik in november 2008 voor het eerst aankwam. Ik had hen voordien al een invullijst gestuurd met de vraag om o.a. hun grootste droom en hun grootste angst neer te pennen, en toen al bleken de antwoorden i.v.m. het laatste veel creatiever. Daarnaast vertelden de jongeren ook dat ze zelf nog nooit ‘toneel’ gedaan hadden, omdat ze bang waren om af te gaan/ te falen/teveel zenuwen etc. Dat kwam overeen met alle andere kleine en grote angsten uit hun dagelijks leven: voor examens, voor ouders, voor de groepsdruk,… Tegelijkertijd was deze podiumvrees voor de meesten ook een belangrijke reden om mee te doen: ze wilden die uitdaging net aangaan, en ze dachten dat ze er misschien sterker van zouden kunnen worden; of degenen die al wat spelervaring hadden, zeiden dat die zenuwen het net spannender maakten allemaal, dat dat hen een kick gaf…

Kortom: angstleek mij in zijn maatschappelijke, symbolische en fysieke dimensies zeer relevant als uitgangspunt, zowel voor jongeren als- later- voor het publiek.

(Sarah Vanhee, regisseur)

© Gulden Toren Gistel 2017